Shloka 63
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
तपांसि यानि चीर्णानि चरिष्यन्ति च यत् तप: । शतै: शतसहसैश्व तै: सत्यान्न विशिष्यते,लोगोंने अबतक जितनी तपस्याएँ की हैं और भविष्यमें भी जितनी करेंगे, उन सबको सौगुना या लाखगुना करके एकत्र किया जाय तो भी उनका महत्त्व सत्यसे बढ़कर नहीं सिद्ध होगा
tapāṁsi yāni cīrṇāni cariṣyanti ca yat tapaḥ | śataiḥ śata-sahasraiś ca taiḥ satyān na viśiṣyate ||
Der Brāhmane sprach: Welche Askesen die Menschen in der Vergangenheit auch geübt haben und welche sie in Zukunft auch üben werden — selbst wenn man sie alle zusammenfügte und hundertfach, ja hunderttausendfach vervielfachte — ihr Wert würde die Größe der Wahrheit nicht übertreffen. In der sittlichen Ordnung steht die Wahrheit als höchstes Maß, schwerer als selbst gewaltige asketische Mühe.
ब्राह्मण उवाच