Shloka 27
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
ततः प्रदुद्रुवु: सर्वे विप्रसंघा: समनन््ततः । गौतमो<पि सुवर्णस्य भारमादाय सत्वर:,यह सुनकर सब ब्राह्मणसमुदाय चारों ओर भाग चले। गौतम भी सुवर्णका भारी भार लेकर बड़ी कठिनाईसे ढोता हुआ जल्दी-जल्दी चलकर बरगदके पास आया। वहाँ पहुँचते ही थककर बैठ गया। वह भूखसे पीड़ित और क्लान्त हो रहा था
tataḥ pradudruvuḥ sarve viprasaṅghāḥ samanantataḥ | gautamo ’pi suvarṇasya bhāram ādāya satvaraḥ ||
Bhīṣma sprach: Daraufhin flohen alle Gruppen der Brahmanen in alle Richtungen. Auch Gautama nahm hastig die schwere Last Gold auf und eilte davon; vom Gewicht gedrückt und bis zur Anspannung gequält, machte er sich zum Banyanbaum auf. Dort angekommen, setzte er sich erschöpft nieder—vom Hunger geplagt und von Müdigkeit überwältigt.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment to wealth and the pressure of fear can overwhelm discernment: even those expected to embody restraint may act impulsively, and the very burden of greed becomes a cause of suffering (fatigue, hunger, distress).
After a triggering event (implied by 'thereupon'), the brāhmaṇas scatter and flee in all directions. Gautama also rushes off carrying a heavy load of gold, hurrying toward a banyan tree; upon reaching it he sits down, exhausted and hungry.