Shloka 27
Śaraṇāgatapālana—Prastāvanā
Protection of the Refuge-Seeker: Opening of the Kapota Narrative
कुर्यात् तृणमयं चापं शयीत मृगशायिकाम् । अन्ध: स्यादन्धवेलायां बाधिर्यमपि संश्रयेत्,“राजा बाँसका धनुष बनावे, हिरनके समान चौकन्ना होकर सोये, अंधा बने रहनेयोग्य समय हो तो अंधेका भाव किये रहे और अवसरके अनुसार बहरेका भाव भी स्वीकार कर ले
kuryāt tṛṇamayaṃ cāpaṃ śayīta mṛgaśāyikām | andhaḥ syād andhavelāyāṃ bādhiryam api saṃśrayet |
Bhīṣma sprach: „Er fertige sich einen Bogen aus Gras; er liege auf einem Hirschfell, stets wachsam wie der Hirsch. Wenn die Zeit es verlangt, soll er sich verhalten, als wäre er blind; und je nach Gelegenheit soll er sogar Zuflucht in der Haltung der Taubheit nehmen.“ Ethisch verstanden mahnt dies zu disziplinierter Einfachheit und wachsamer Selbstsicherung sowie zu strategischer Zurückhaltung in Wort und Wahrnehmung—zu wissen, wann man nicht reagiert und nichts preisgibt, um Dharma und Sicherheit zu wahren.
भीष्म उवाच