Shloka 22
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
मया स्नेहपरीतेन विसृष्टो न कुलान्वय: । यस्मादेवमपापं मां पाप हिंसितुमिच्छसि । तस्मात् स्वयोनिमापत्न: श्वैव त्वं हि भविष्यसि,“यद्यपि तू नीच कुलमें पैदा हुआ था, तो भी मैंने स्नेहवश तेरा परित्याग नहीं किया। पापी! तेरे प्रति मेरे मनमें कभी पापभाव नहीं हुआ था, तो भी इस प्रकार तू मेरी हत्या करना चाहता है; अतः तू फिर अपनी पूर्वयोनिमें ही आकर कुत्ता हो जा!
mayā snehaparītena visṛṣṭo na kulānvayaḥ | yasmād evam apāpaṁ māṁ pāpa hiṁsitum icchasi | tasmāt svayonim āpannaḥ śvaiva tvaṁ hi bhaviṣyasi ||
Bhīṣma sprach: „Obwohl du in niedriger Herkunft geboren wurdest, habe ich dich aus Zuneigung nicht verstoßen. Doch du—Sünder, der du bist—willst mir schaden, mir, der ich keinen Argwohn gegen dich hege. Darum wirst du, in deinen früheren Schoß zurückgefallen, wahrlich wieder ein Hund werden.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Affection and protection offered even to the low-born does not justify betrayal; deliberate harm toward one who has shown goodwill is framed as grave adharma, inviting karmic retribution—here expressed as a return to a degraded birth.
Bhishma addresses an aggressor who, despite having been spared and supported out of affection, now attempts to kill him. Bhishma condemns the ingratitude and pronounces a punitive consequence: the attacker will revert to a former birth as a dog.