Shloka 8
Satya–Anṛta Viveka (Discrimination between Truth and Falsehood) | सत्य–अनृत विवेकः
किमाश्चर्य च यन्मूढो धर्मकामो<प्यधर्मवित् । सुमहत् प्राप्तुयात् पुण्यं गड़्ायामिव कौशिक:,कैसा आश्चर्य है कि धर्मकी इच्छा रखनेवाला मूर्ख (तपस्वी) (सत्य बोलकर भी) अधर्मके फलको प्राप्त हो जाता है। (कर्णपर्व अध्याय ६९) और गंगाके तटपर रहनेवाले एक उल्लूकी भाँति कोई (हिंसा करके भी) महान् पुण्य प्राप्त कर लेता हैः
kim āścaryaṃ ca yan mūḍho dharmakāmo 'py adharmavit | sumahat prāpnuyāt puṇyaṃ gaṅgāyām iva kauśikaḥ ||
Bhīṣma sprach: Was ist daran verwunderlich—dass ein verblendeter Mensch, obwohl er nach Dharma verlangt, dennoch einer sein kann, der Adharma versteht (oder ausübt), und so ein überaus großes Ergebnis erlangt? Ebenso kann man, wie Kauśika am Ufer der Gaṅgā, großes Verdienst auf eine Weise gewinnen, die paradox erscheint. Denn im sittlichen Leben wirken die Folgen bisweilen wie umgekehrt: Wer auf Rechtschaffenheit zielt, kann in ein unrichtiges Ergebnis fallen, während ein anderer—selbst durch Handlungen, die tadelnswert scheinen—Verdienst ansammeln kann, je nach Absicht, Kontext und dem feinen Wirken des Dharma.
भीष्म उवाच