Shloka 4
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
द्वैपायनो नारदश्न देवलश्न महानृषि: । देवस्थानश्न कण्वश्न तेषां शिष्याश्ष सत्तमा:,द्वैपायन व्यास, नारद, महर्षि देवल, देवस्थान, कण्व तथा उनके श्रेष्ठ शिष्य भी वहाँ आये थे
dvaipāyano nāradaś ca devalaś ca mahān ṛṣiḥ | devāsthānaś ca kaṇvaś ca teṣāṁ śiṣyāś ca sattamāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Dvaipāyana (Vyāsa), Nārada, der große Weise Devala, Devāsthāna und Kaṇva — zusammen mit ihren vorzüglichsten Schülern — trafen ebenfalls dort ein. Ihr Erscheinen kündet von der Versammlung maßgeblicher Seher, deren Gegenwart den folgenden Beratungen über das Dharma Heiligkeit und sittliches Gewicht verleiht.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that discussions on dharma should be guided by realized authorities—great ṛṣis and their disciplined lineages—so that ethical conclusions rest on wisdom, tradition, and spiritual insight rather than mere opinion.
Vaiśampāyana lists eminent sages—Vyāsa, Nārada, Devala, Devāsthāna, Kaṇva—and their foremost disciples arriving at the gathering, setting the stage for a weighty, dharma-centered deliberation in the Śānti Parva.