यथा संहृष्यते पाप: पाण्डुपुत्रो वृकोदर: | “अधर्मसे विजय प्राप्त करके किस बुद्धिमान् पुरुषको हर्ष होगा? जैसा कि पापी पाण्डुपुत्र भीमसेनको हो रहा है
yathā saṁhṛṣyate pāpaḥ pāṇḍuputro vṛkodaraḥ |
Sañjaya sprach: „Wie könnte ein weiser Mann frohlocken, nachdem er den Sieg durch Adharma errungen hat? Und doch jubelt der sündige Vṛkodara—Bhīmasena, der Sohn Pāṇḍus—genau auf diese Weise.“
संजय उवाच
The verse frames victory as ethically meaningful: triumph gained through adharma should not be a cause for joy, and rejoicing in such a victory is portrayed as a moral failing.
Sañjaya comments critically on Bhīma (Vṛkodara), describing him as rejoicing after a victory that is implied to have been achieved by unrighteous means, thereby emphasizing the ethical tension within the war’s outcomes.