Shloka 22
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् । यो ब्रह्मचर्य वर्षाणि फलं तस्य लभेत स:,यों कहकर वह वहाँसे चल दी। जाते-जाते उसने फिर कहा--'जो अपने चित्तको एकाग्र कर इस तीर्थमें स्नान और देवताओंका तर्पण करके एक रात निवास करेगा, उसे अद्बवावन वर्षोतक विधिपूर्वक ब्रह्मचर्य पालन करनेका फल प्राप्त होगा”
catvāriṁśatam aṣṭau ca dvau cāṣṭau samyag ācaret | yo brahmacarya-varṣāṇi phalaṁ tasya labheta saḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „Wer (diese Observanz) ordnungsgemäß vollzieht, die vierundvierzig—nein: achtundvierzig—Jahre und weitere sechzehn Jahre des brahmacarya (disziplinierter Enthaltsamkeit) entspricht, der erlangt die Frucht dieses Gelübdes.“ Im Zusammenhang preist die Aussage die Heiligkeit des tīrtha: Wer dort mit gesammeltetem Geist badet, den Göttern Trankopfer (tarpana) darbringt und eine einzige Nacht verweilt, gewinnt Verdienst, das langen Jahren regelgemäß geübter Keuschheit gleichkommt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Properly performed sacred observances—especially tīrtha-bathing with focused mind and offerings—can yield spiritual merit comparable to long-term austerities like years of brahmacarya, emphasizing discipline, sincerity, and the sanctity of holy places.
The narrator reports a statement praising a particular tīrtha: a brief, correctly performed rite (bath, tarpaṇa, and a night’s stay) is said to confer the same fruit as many years of regulated brahmacarya.