Shloka 21
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
सा निर्गताब्रवीद् भूयो यो5स्मिंस्तीर्थे समाहित: । वसते रजनीमेकां तर्पयित्वा दिवौकस:,यों कहकर वह वहाँसे चल दी। जाते-जाते उसने फिर कहा--'जो अपने चित्तको एकाग्र कर इस तीर्थमें स्नान और देवताओंका तर्पण करके एक रात निवास करेगा, उसे अद्बवावन वर्षोतक विधिपूर्वक ब्रह्मचर्य पालन करनेका फल प्राप्त होगा”
sā nirgatābravīd bhūyo yo 'smiṁs tīrthe samāhitaḥ | vasate rajanīm ekāṁ tarpayitvā divaukasaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Als sie fortging, sagte sie nochmals: „Wer mit gesammeltetem Geist eine einzige Nacht an dieser heiligen Furt verweilt, nachdem er dort die Riten vollzogen und den Göttern die Libationen (tarpana) dargebracht hat, erlangt ein Verdienst, das dem entspricht, fünfzig und zwei Jahre lang das brahmacarya in rechter, disziplinierter Weise zu wahren.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A brief, sincere observance at a tīrtha—done with mental concentration and proper offerings—can yield great spiritual merit, emphasizing inner discipline (samādhāna) alongside ritual correctness.
As she leaves, she proclaims the special efficacy of that tīrtha: staying one night there after bathing/performing rites and offering tarpaṇa to the gods grants merit likened to long-term brahmacarya observance.