Shloka 19
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
तां दृष्टवा गालवि: प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया । उवास च क्षपामेकां प्रभाते साब्रवीच्च तम्,उसे अपनी कान्तिसे सब ओर प्रकाश फैलाती देख गालवकुमार बड़े प्रसन्न हुए और उसके साथ एक रात निवास किया। सबेरा होते ही वह मुनिसे बोली--
tāṃ dṛṣṭvā gālavaḥ prīto dīpayantīm iva śriyā | uvāsa ca kṣapām ekāṃ prabhāte sābravīc ca tam ||
Vaiśampāyana sprach: Als er sie sah—strahlend, als erleuchte sie alles mit ihrer eigenen Herrlichkeit—wurde Gālava von Freude erfüllt. Er blieb eine einzige Nacht bei ihr; und als der Morgen anbrach, sprach sie zu jenem Weisen. Die Stelle hebt hervor, wie äußere Schönheit und glückverheißende Zeichen Anhaftung und Entzücken wecken können und so die Bühne für die folgenden ethischen Entscheidungen im Bericht bereiten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how perceived beauty and auspicious radiance naturally generate delight and attachment, which can influence subsequent decisions; it implicitly invites reflection on self-control and discernment (dharma) when confronted with आकर्षण (attraction).
Vaiśampāyana narrates that Gālava, pleased on seeing a woman shining with splendor, spends one night with her; at dawn she begins to speak to him, indicating a transition to the next request or disclosure in the story.