Shloka 2
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
ततो मुहूर्त स ध्यात्वा धार्तराष्ट्री महामना: । कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परंतप:,दो घड़ीतक सोच-विचार करनेके पश्चात् शत्रुओंको संताप देनेवाले आपके उस महामनस्वी पुत्रने शरद्वानके पुत्र कृपाचार्यको इस प्रकार उत्तर दिया--
tato muhūrtaṃ sa dhyātvā dhārtarāṣṭrī mahāmanāḥ | kṛpaṃ śāradvataṃ vākyam ity uvāca parantapaḥ ||
Sañjaya sprach: Dann, nachdem er einen kurzen Augenblick nachgedacht hatte, wandte sich jener großgesinnte Sohn Dhṛtarāṣṭras—ein Peiniger der Feinde—an Kṛpa, den Sohn Śaradvatas, und erwiderte mit folgenden Worten. Die Pause deutet auf Abwägung in der Krise, wenn Rat und Verantwortung schwer wiegen, bevor im Kriegsrat gesprochen wird.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of restraint and reflection: before giving counsel or making decisions in a charged wartime context, a leader pauses to think, indicating that speech should follow deliberation rather than impulse.
Sañjaya narrates that a Kaurava prince (a son of Dhṛtarāṣṭra) briefly reflects and then addresses Kṛpācārya (Kṛpa, son of Śaradvat), introducing the prince’s forthcoming reply or instruction.