Shloka 68
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तपस्याके धनी धर्मात्मा महामुनि भरद्वाजने उसके जातकर्म आदि सब संस्कार करके देवर्षियोंकी सभामें उसका नाम श्रुतावती रख दिया। फिर वे उस कन्याको अपने आश्रममें रखकर हिमालयके जंगलमें चले गये थे ।। तत्राप्युपस्पृश्य महानुभावो वसूनि दत्त्वा च महाद्विजेभ्य: । जगाम तीर्थ सुसमाहितात्मा शक्रस्य वृष्णिप्रवरस्तदानीम्,वृष्णिवंशावतंस महानुभाव बलरामजी उस तीर्थमें भी स्नान और श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको धनका दान करके उस समय एकाग्रचित्त हो वहाँसे इन्द्र-तीर्थमें चले गये
tatrāpy upaspṛśya mahānubhāvo vasūni dattvā ca mahādvijebhyaḥ | jagāma tīrthaṃ susamāhitātmā śakrasya vṛṣṇipravaras tadānīm ||
Der dharmatreue große Muni Bharadvāja vollzog alle Saṃskāras, beginnend mit dem jātakarma, und gab ihr in der Versammlung der Devarṣis den Namen „Śrutāvatī“. Dann ließ er das Mädchen in seinem Āśrama zurück und zog in die Wälder des Himalaya. Dort wiederum nahm der erhabene Balarāma—der Vornehmste der Vṛṣṇis und Zierde ihres Geschlechts—das rituelle Bad, spendete Reichtum an die vorzüglichsten Brahmanen und brach, mit fest gesammeltem Geist, damals zum heiligen Übergang Śakras, zum Indra-tīrtha, auf.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadiness: ritual purity, mental composure, and charitable giving to worthy recipients are upheld as righteous duties even during turbulent times.
Baladeva (the foremost of the Vṛṣṇis) bathes at a sacred place, donates wealth to eminent Brahmins, and then proceeds onward to Indra’s sacred ford (Śakra/Indra-tīrtha) with a focused mind.