Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
क्रौंच पर्वत शालवृक्षके तनोंसे भरा हुआ था। वहाँके वानर और हाथी संत्रस्त हो उठे थे, पक्षी भयसे व्याकुल होकर उड़ चले थे, सर्प धराशायी हो गये थे, गोलांगूल जातिके वानरों और रीछोंके समुदाय भाग रहे थे तथा उनके चीत्कारसे वह पर्वत गूँज उठा था, हरिणोंके आर्तनादसे उस पर्वतका वनप्रान्त प्रतिध्वनित हो रहा था, गुफासे निकलकर सहसा भागनेवाले सिंहों और शरभोंके कारण वह पर्वत बड़ी शोचनीय दशामें पड़ गया था तो भी वह सुशोभित-सा ही हो रहा था ।। विद्याधरा: समुत्पेतुस्तस्य शुड्शनिवासिन: । किन्नराश्न समुद्विग्ना: शक्तिपातरवोद्धता:,उस पर्वतके शिखरपर निवास करनेवाले विद्याधर और किन्नर शक्तिके आघातजनित शब्दसे उद्विग्न होकर आकाशमें उड़ गये
vaiśampāyana uvāca | krauñca-parvataḥ śāla-vṛkṣakaiḥ tanūbhiḥ paripūrṇa iva babhūva | tatra vānara-hastinaḥ saṃtrastā babhūvuḥ, pakṣiṇaḥ bhayākulā utpetuḥ, sarpāś ca dharaṇyāṃ nipetuḥ | golāṅgūla-jātīyā vānara-vṛṣabha-samūhāś ca ṛkṣa-samūhāś ca palāyanta, teṣāṃ cītkāraiḥ sa parvato nināda | hariṇānām ārta-nādaiḥ tasya parvatasya vana-prāntaḥ pratidhvanitaḥ | guhābhyo niṣkramya sahasā palāyamānaiḥ siṃhaiḥ śarabhaś ca sa parvataḥ śocanīyāṃ daśāṃ gataḥ, tathāpi suśobhana iva babhūva || vidyādharāḥ samutpetus tasya śṛṅga-nivāsinaḥ | kinnarāś ca samudvignāḥ śakti-pāta-ravoddhatāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Der Berg Krauñca schien mit Śāla-Bäumen vollgestopft, als wäre sein eigener Leib dicht von ihnen durchdrungen. Dort gerieten Affen und Elefanten in Panik; die Vögel, vom Schrecken erfasst, stiegen in den Himmel; die Schlangen sanken zu Boden. Scharen langschwänziger Affen und Trupps von Bären flohen, und der Berg dröhnte von ihrem Geschrei. Die Waldstreifen hallten wider vom klagenden Rufen der Hirsche. Löwen und Śarabhas, die plötzlich aus ihren Höhlen hervorbrachen und in Angst davonrannten, ließen den Berg erbarmungswürdig erscheinen—und doch wirkte er inmitten dieses ruinösen Getöses noch immer seltsam prachtvoll. Die Vidyādharas, die auf seinen Gipfeln wohnten, und ebenso die Kinnaras, erschreckt vom Brausen, das der Aufprall der Śakti-Waffe hervorrief, erhoben sich und flogen in die Luft.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores how violent conflict radiates beyond the battlefield: even forests, animals, and celestial beings are shaken. Ethically, it highlights war’s collateral suffering and the way adharma-driven destruction disturbs the natural and cosmic order.
A powerful weapon-strike (śakti) creates a terrifying roar and upheaval around Krauñca Mountain. Animals flee in panic, predators rush from caves, and even peak-dwelling Vidyādharas and Kinnaras take flight, showing the magnitude of the martial event.