Shloka 111
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
गदाभुशुण्डिहस्ताश्व॒ तथा तोमरपाणय: । आयुर्धर्विविधैघोरिर्महात्मानो महाजवा:,किन्हींके हाथोंमें गदा, तोमर और भुशुण्डि शोभा पा रहे थे। वे महावेगशाली महामनस्वी पार्षद नाना प्रकारके भयंकर अस्त्र-शस्त्रोंसे सम्पन्न थे
gadā-bhuśuṇḍi-hastāś ca tathā tomara-pāṇayaḥ | āyudhair vividhais ghorair mahātmāno mahā-javāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Einige jener großgesinnten, überaus schnellen Krieger trugen Keulen und bhuśuṇḍis in den Händen, andere führten Speere. Mit vielerlei schrecklichen Waffen ausgerüstet, standen sie kampfbereit da — ein Bild martialischer Macht, das zugleich die düstere moralische Last des Krieges hervorhebt, in dem Können und Vorbereitung einer Sache dienen, deren Folgen furchtbar sind.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warriors’ readiness and formidable armament, implicitly reminding the reader that war—though aligned with kṣatriya duty—carries a fearful moral gravity: power and speed are not ethically neutral when deployed in violent conflict.
Vaiśampāyana describes groups of mighty, swift fighters in the battle setting, noting the specific weapons they carry—maces, bhuśuṇḍis, and spears—and emphasizing their terrifying variety of arms.