Shloka 33
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
दृष्टवा यदृच्छया तत्र स्त्रियमंभसि भारत,भरतनन्दन! महाराज! एक समयकी बात है, कोई सुन्दर नेत्रोंवाली अनिन््द्य सुन्दरी रमणी सरस्वतीके जलमें नहा रही थी। दैवयोगसे मंकणक मुनिकी दृष्टि उसपर पड़ गयी और उनका वीर्य स्खलित होकर जलमें गिर पड़ा
dṛṣṭvā yadṛcchayā tatra striyam ambhasi bhārata | bharatanandana mahārāja eka-samaya-kī bāta hai, koī sundara-netrāvalī anindya-sundarī ramaṇī sarasvatī-jale snānam karotī sma | daiva-yogena maṅkaṇaka-muneḥ dṛṣṭiḥ tasyāṃ nipatītā, tasya ca vīryaṃ skhalitvā jale nipapāta |
Vaiśaṃpāyana sprach: „O Bhārata, Wonne der Bhāratas, o großer König—einst begab es sich, dass eine makellose, überaus schöne Frau mit lieblichen Augen in den Wassern der Sarasvatī badete. Durch eine Wendung des Schicksals fiel der Blick des Weisen Maṅkaṇaka auf sie, und sein Samen entglitt ihm unwillkürlich und fiel ins Wasser.“
वैशम्पायन उवाच