Shloka 11
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
तत्र दत्त्वा हलधरो विप्रेभ्यो विविधं वसु,प्रययौ सहितो विप्रैः स्तूयमानश्च॒ माधव: । हलधरने वहाँ भी ब्राह्मणोंको भेड़, बकरी, गाय, गदहा, ऊँट और सोना-चाँदी आदि नाना प्रकारके धन देकर उन्हें इच्छानुसार भोजन कराया तथा प्रचुर धनसे संतुष्ट करके ब्राह्मणोंके साथ ही वहाँसे प्रस्थान किया। उस समय ब्राह्मण लोग बलरामजीकी बड़ी स्तुति करते थे
tatra dattvā haladharo viprebhyo vividhaṃ vasu, prayayau sahito vipraiḥ stūyamānaś ca mādhavaḥ |
Dort brach Haladhara (Balarāma), nachdem er den Brāhmaṇen Reichtümer vielerlei Art geschenkt hatte, von jenem Ort auf, begleitet von diesen Brāhmaṇen, während Mādhava gepriesen wurde. Die Szene betont die Pflicht, gelehrte Gäste durch großzügige Gaben und Bewirtung zu ehren, und schildert Balarāmas Aufbruch unter Segenswünschen und Lobgesängen der zufriedenen Brāhmaṇen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through dāna and atithi-satkara: honoring brāhmaṇas/learned guests with generous gifts and respectful hospitality, leading to social harmony and blessings expressed as praise.
Balarāma (Haladhara) gives various kinds of wealth to the brāhmaṇas and then departs together with them; along the way, Mādhava is being praised, indicating a devotional and auspicious atmosphere surrounding the departure.