Shloka 38
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
प्रगुह्दा विपुलं खड़॒गं सहदेवाय प्राहिणोत् । राजेन्द्र! धनुष कट जानेपर उस समय सुबलपुत्र शकुनिने एक विशाल खड़्ग लेकर उसे सहदेवपर दे मारा ।। तमापतन्तं सहसा घोररूप॑ विशाम्पते
praguhyā vipulaṁ khaḍgaṁ sahadevāya prāhiṇot | rājendra! dhanuṣ-kaṭa-jānepara usa samaya subalaputraḥ śakunir ekaṁ viśālaṁ khaḍgaṁ gṛhītvā taṁ sahadevaṁ prati mumoca || tam āpatantaṁ sahasā ghorarūpaṁ viśāmpate
Sañjaya sprach: O König! In jenem Augenblick ergriff Śakuni, der Sohn Subalas, ein großes Schwert und schleuderte es auf Sahadeva. Die Waffe, von schrecklicher Gestalt, stürzte plötzlich herab—ein Bild dafür, wie im Krieg List und jähe Gewalt selbst den gerechten Gegner treffen, um Standhaftigkeit und Urteilskraft im Chaos zu prüfen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare often employs sudden, fear-inducing force and even crafty aggression; the ethical pressure falls on the targeted warrior to maintain composure, discernment, and adherence to kṣatriya-dharma despite shock and danger.
Sañjaya reports to the king that Śakuni, son of Subala, grabs a large sword and hurls it toward Sahadeva; the weapon rushes in suddenly, described as terrifying in appearance.