Śalya-parva Adhyāya 26 — Duryodhana’s remnant formation and rapid engagements
तौ शिलीमुखविद्धाजडौ पेततू रथसत्तमौ | ततः पतन्न्तं समरे अभिवीक्ष्य सुतं तव,वे दोनों महारथी वीर बाणोंसे सारा शरीर बिंध जानेके कारण रणभूमिमें गिर पड़े। तत्पश्चात् आपके पुत्र दुर्विषहको संग्राममें चढ़ाई करते देख भीमसेनने एक भल्लसे मार गिराया। उस भल्लकी चोट खाकर दुर्विषह सम्पूर्ण धनुर्धरोंके देखते-देखते रथसे नीचे जा गिरा
tau śilīmukhaviddhājaḍau petatu rathasattamau | tataḥ patantaṃ samare abhivīkṣya sutaṃ tava bhīmaseno bhallena jaghāna durviṣaham ||
Sañjaya sprach: Jene beiden erlesensten Krieger, deren Körper von scharfen Pfeilen durchbohrt und wie betäubt waren, stürzten von ihren Streitwagen. Dann, als Bhīmasena deinen Sohn Durviṣaha im Kampf heranstürmen sah, streckte er ihn mit einem breitköpfigen bhalla-Geschoss nieder; und vor den Augen aller Bogenschützen fiel Durviṣaha aus seinem Wagen zu Boden.
संजय उवाच
The verse underscores the inexorable consequences of war and the kṣatriya code: valor and aggression lead to immediate, visible outcomes on the battlefield. It also highlights the moral weight of choices—those who press forward into violence must face the same violence in return.
Sañjaya reports that two great chariot-warriors fall after being pierced by arrows. Immediately after, Durviṣaha advances; Bhīma strikes him with a bhalla (broad-headed arrow), and Durviṣaha falls from his chariot in full view of the assembled archers.