Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 31
शल्यवधे कौरवसेनाभङ्गः, भीमस्य गदायुद्धं, दुर्योधनस्य समाह्वानम्
Rout after Śalya’s fall; Bhīma’s mace engagement; Duryodhana’s rally
पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलम् । सब ओर कबन्ध खड़े दिखायी दे रहे थे और सूर्यमण्डलके बीचसे वहाँ बड़ी भारी उल्का गिरी ।। रथैर्भग्नैर्युगाक्षैश्न निहतैश्व महारथै:
sañjaya uvāca |
papāta mahatī colkā madhyenādityamaṇḍalam |
sarvato kabaṇdhāḥ khaḍgā dṛśyante sma sūryamaṇḍalasya madhyena tatra bṛhatī ulkā nipapāta ||
rathair bhagnair yugākṣaiś ca nihatāiś ca mahārathaiḥ ||
Sañjaya sprach: Ein großer Meteorit fiel herab, als ginge er mitten durch die Sonnenscheibe. Ringsum sah man kopflose Rümpfe stehen, und durch das Zentrum des Sonnenorbs fuhr dort ein gewaltiges feuriges Omen hernieder. Das Feld war übersät mit zertrümmerten Wagen, gebrochenen Jochen und Achsen und mit gefällten Großkriegern—ein unheilvolles Zeichen, das die moralische Finsternis im Höhepunkt des Krieges noch verdichtete.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how adharma-driven violence is accompanied—within epic poetics—by ominous portents: nature and perception mirror moral collapse. It warns that when righteous restraint is abandoned, the world appears disordered, and destruction multiplies.
Sañjaya reports terrifying battlefield sights and omens: a huge meteor seems to cut through the sun’s disc, headless bodies stand about, and the ground is littered with broken chariots and slain great warriors—signaling the war’s catastrophic intensity.