Shloka 32
Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
स निर्भिद्य महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम् । उस समय शल्यने युधिष्ठिरपर विषैले सर्पके समान एक भयंकर बाणका प्रहार किया। वह बाण बड़े वेगसे महात्मा युधिष्ठिरको घायल करके पृथ्वीपर गिर पड़ा ।।
sa nirbhidya mahātmānaṁ vegenābhyapatac ca gām | tato vṛkodaraḥ kruddhaḥ śalyaṁ vivyādha saptabhiḥ |
Sañjaya sprach: Das Geschoss traf den großherzigen Yudhiṣṭhira mit gewaltigem Schwung, durchbohrte ihn und fiel dann zur Erde. Als Bhīma (Vṛkodara) dies sah, entbrannte er vor Zorn und verwundete Śalya mit sieben Pfeilen. Darauf trafen ihn Sahadeva mit fünf, Nakula mit zehn und die Söhne Draupadīs mit vielen weiteren, sodass Śalya, der Feindbezwinger, schwer verwundet wurde.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare amplifies cycles of harm: a grievous strike immediately triggers counter-strikes. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between kṣatriya valor (swift retaliation in battle) and the tragic cost of violence that spreads through reaction.
Śalya’s fast, piercing attack wounds the great-souled Yudhiṣṭhira and the projectile falls to the ground. Witnessing Yudhiṣṭhira’s injury, Bhīma becomes enraged and shoots Śalya with seven arrows in immediate retaliation.