Shloka 303
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महाराज शराभ्यां रणमूर्थनि । महाराज! माद्रीके प्रतापी पुत्र नकुलने बिना किसी घबराहटके युद्धके मुहानेपर दो-दो बाणोंसे उन दोनों भाइयोंको घायल कर दिया
dvābhyāṃ dvābhyāṃ mahārāja śarābhyāṃ raṇamūrdhani |
Sañjaya sprach: O König, ganz vorn im Getümmel traf er sie—je zwei Pfeile zugleich—und verwundete beide Brüder. Maharaja! Nakula, der tapfere Sohn Mādrīs, ohne jedes Bangen am Eingang der Schlacht, verletzte jene beiden mit Pfeilen paarweise. Die Szene hebt die unerbittliche Präzision des Krieges hervor: Mut und Kunst zeigen sich ohne Zögern, während die sittliche Last, Verwandte zu verwunden, im großen Unheil von Kurukṣetra unausgesprochen mitschwingt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, unsentimental execution of a warrior’s duty in battle—precision and fearlessness at the front line—while implicitly reminding the reader that such prowess unfolds within the ethically fraught setting of a fratricidal war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, at the forefront of the fight, a warrior wounds two brothers by shooting two arrows at each—an image of rapid, methodical combat in the Shalya Parva battle sequence.