Shloka 26
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
त॑ तु तेनाभ्युपायेन गमयित्वा यमक्षयम्,रथेन शिबिरं प्रायाज्जिघांसुर्द्धिषतो बली | राजन! इस उपायसे धृष्टद्युम्मको यमलोक भेजकर तेजस्वी अश्वत्थामा उसके खेमेसे बाहर निकला और सुन्दर दिखायी देनेवाले अपने रथके पास आकर उसपर सवार हो गया। इसके बाद वह बलवान वीर अन्य शत्रुओंको मार डालनेकी इच्छा रखकर अपनी गर्जनासे सम्पूर्ण दिशाओंको प्रतिध्वनित करता हुआ रथके द्वारा प्रत्येक शिविरपर आक्रमण करने लगा
taṁ tu tenābhyupāyena gamayitvā yamakṣayam, rathena śibiraṁ prāyāj jighāṁsur dhṛṣato balī |
Sañjaya sprach: Durch jene List sandte er Dhṛṣṭadyumna in das unvergängliche Reich Yamas. Darauf fuhr der mächtige Aśvatthāmā—begierig, seine Feinde zu töten—mit dem Wagen zum Lager. Er bestieg seinen prächtigen Streitwagen, brüllte, sodass die Himmelsrichtungen widerhallten, und begann, ein Lager nach dem anderen anzugreifen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the moral collapse of war’s final phase, strategic killing and terror replace fair combat. It invites reflection on dharma in warfare: when violence is pursued through deceit and indiscriminate assault, ‘strength’ becomes ethically compromised and the boundary between heroism and atrocity blurs.
After killing Dhṛṣṭadyumna by a particular stratagem, Aśvatthāmā returns to his chariot, roars to intimidate and rally himself, and begins attacking the various camps one after another—setting the stage for the broader slaughter of the sleeping warriors in the Sauptika episode.