Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
कुछ लोग भाइयोंको, कुछ पिताओंको और दूसरे लोग पुत्रोंको पुकार रहे थे। कुछ लोग कहने लगे--“भाइयो! रोषमें भरे हुए धृतराष्ट्रके पुत्रोंने भी रणभूमिमें हमारी वैसी दुर्गति नहीं की थी, जो आज इन क्रूरकर्मा राक्षसोंने हम सोये हुए लोगोंकी कर डाली है ।। असांनिध्याद्धि पार्थानामिदं न: कदनं कृतम् न चासुरैर्न गन्धर्वर्न यक्षैर्न च राक्षसै:,“आज कुन्तीके पुत्र हमारे पास नहीं हैं, इसीलिये हमलोगोंका यह संहार किया गया है। कुन्तीपुत्र अर्जुनको तो असुर, गन्धर्व, यक्ष तथा राक्षस कोई भी नहीं जीत सकते; क्योंकि साक्षात् श्रीकृष्ण उनके रक्षक हैं। वे ब्राह्मणभक्त, सत्यवादी, जितेन्द्रिय तथा सम्पूर्ण भूतोंपर दया करनेवाले हैं
sañjaya uvāca | kecid bhrātṝn kecit pitṝn anye putrān āhvayantaḥ paridevayamānāḥ | kecid ūcuḥ—“bhrātaraḥ! roṣeṇa pūritair api dhṛtarāṣṭra-putrair raṇabhūmau na tādṛśī no durgatiḥ kṛtā yādṛśī adya krūra-karmabhir rākṣasair asmāsu suptesu kṛtā || asānnidhyād dhi pārthānām idaṃ naḥ kadanaṃ kṛtam; na cāsuraiḥ na gandharvair na yakṣaiḥ na ca rākṣasaiḥ (jituṃ śakyaḥ) | arjunaṃ tu kaunteyaṃ kaścid api na jayet, yataḥ sākṣāt śrīkṛṣṇo rakṣitā | sa brāhmaṇa-bhaktaḥ satyavādī jitendriyaḥ sarva-bhūta-dayāvān” iti ||
Sañjaya sprach: Die einen riefen nach ihren Brüdern, die anderen nach ihren Vätern, wieder andere nach ihren Söhnen und klagten laut. Manche schrien: „Brüder! Selbst die Söhne Dhṛtarāṣṭras, so sehr sie auch vor Zorn brannten, haben uns auf dem Schlachtfeld nicht in ein solches Verderben gestürzt, wie es diese grausam handelnden Rākṣasas heute über uns gebracht haben, während wir schliefen. Wahrlich, dieses Gemetzel geschah, weil die Söhne Pṛthās nicht bei uns sind. Arjuna, der Sohn Kuntīs, kann weder von Asuras noch von Gandharvas, Yakṣas oder Rākṣasas bezwungen werden, denn Kṛṣṇa selbst ist sein Beschützer. Er ist den Brāhmaṇas ergeben, wahrhaftig in der Rede, selbstbeherrscht und voll Mitgefühl für alle Wesen.“
संजय उवाच
The passage contrasts honorable battlefield combat with the moral horror of killing the defenseless in sleep, and it highlights the ideal virtues attributed to Arjuna—truthfulness, self-mastery, reverence for Brahmins, and compassion—supported by divine protection through Krishna.
After a night raid in the Sauptika episode, survivors lament and call for lost relatives. They say their present devastation occurred because the Pandavas were absent, and they affirm that Arjuna, protected by Krishna, is unconquerable even by powerful non-human beings.