Shloka 25
Daiva–Puruṣakāra Saṃvāda
Kṛpa’s Counsel on Destiny and Human Effort
सो<यं दुर्योधनेनार्थों लुब्धेनादीर्घदर्शिना,वार्यमाणो5करोद् वैरं पाण्डवैर्गुणवत्तरै: । दुर्योधन लोभी और अदूरदर्शी था। उसने मूर्खतावश न तो किसीका समर्थन प्राप्त किया और न स्वयं ही अधिक सोच-विचार किया। उसने अपना हित चाहनेवाले लोगोंका अनादर करके दुष्टोंक साथ सलाह की और सबके मना करनेपर भी अधिक गुणवान् पाण्डवोंके साथ वैर बाँध लिया
so ’yaṁ duryodhanenārtho lubdhenādīrghadarśinā | vāryamāṇo ’karod vairaṁ pāṇḍavair guṇavattaraiḥ ||
So war es Duryodhana —gierig und ohne weitsichtige Urteilskraft—, der dieses verhängnisvolle Ende über sich selbst brachte: obwohl man ihn wieder und wieder zurückhielt und warnte, entschied er sich, Feindschaft mit den Pāṇḍavas zu schmieden, die an Tugend und Vorzüglichkeit reicher waren. Der Vers betont, dass Verachtung für Wohlmeinende und kurzsichtiger, von Begierde getriebener Rat schließlich in einen verderblichen Konflikt ausreift.
कृप उवाच
Educational Q&A
Greed and short-sightedness make a person reject good counsel; ignoring restraining advice and choosing hostility against the virtuous leads to self-made calamity.
Kṛpa reflects on the root cause of the catastrophe: Duryodhana, despite being repeatedly dissuaded, deliberately maintained enmity with the Pāṇḍavas, who were superior in virtues—setting the stage for the destructive war and its aftermath.