Shloka 18
Sauptika-parva Adhyāya 13 — Bhīmasena’s Pursuit of Drauṇi and the Release of a Divine Astra
भ्रातरौ पृष्ठतश्नास्य जनार्दनरथे स्थितौ | व्यथितात्माभवद् द्रौणि: प्राप्त चेदममन्यत,अश्वत्थामाने देखा कि भयंकर धनुर्थर भीमसेन हाथमें धनुष लिये आ रहे हैं। उनके पीछे श्रीकृष्णके रथपर बैठे हुए दो भाई और हैं। यह सब देखकर द्रोणकुमारके हृदयमें बड़ी व्यथा हुई। उस घबराहटमें उसने यही करना उचित समझा
bhrātarau pṛṣṭhataś cāsya janārdanarathe sthitau | vyathitātmābhavad drauṇiḥ prāptaṃ cedam amanyata ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Als er Bhīmasena in furchterregender Haltung herankommen sah, den Bogen in der Hand, und hinter ihm die beiden Brüder auf Janārdanas Wagen sitzen sah, wurde Aśvatthāman, Droṇas Sohn, im Innersten schwer erschüttert. In dieser Erregung hielt er dies für den Weg, der nun zu gehen sei.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear and inner agitation can drive decisive—often fateful—choices in war. It frames Aśvatthāman’s impending action as arising from mental distress, underscoring the ethical danger of decisions made under panic and wounded pride.
Aśvatthāman notices Bhīma advancing with a bow, and behind him two brothers positioned on Kṛṣṇa’s chariot. Interpreting this as an immediate threat, he becomes deeply troubled and concludes that he must take a particular course of action next.