Shloka 15
भगुतुज़े च रामेण दृषद्धत्यां च शम्भुना । अश्रौषीरसितस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति,पूर्वकालमें मेरुसावर्णिने हिमालयपर तुम्हें धर्म और ज्ञानका उपदेश दिया है, वारणावत नगरमें श्रीकृष्णद्वैपायन व्यासजीने, भृगुतुंग पर्वतपर परशुरामजीने तथा दृषद्वतीके तटपर साक्षात् भगवान् शंकरने तुम्हें अपने सदुपदेशसे कृतार्थ किया है। अंजन पर्वतपर तुमने महर्षि असितका भी उपदेश सुना है
bhṛgutunge ca rāmeṇa dṛṣadvatyāṁ ca śambhunā | aśrauṣīr asitasyāpi maharṣer añjanaṁ prati ||
Vidura erinnert Dhṛtarāṣṭra: „Auf dem Berg Bhṛgutunga empfingst du Unterweisung von Rāma (Paraśurāma); am Ufer der Dṛṣadvatī ermahnte dich Śambhu (Śiva); und bei Añjana hörtest du auch den großen Seher Asita.“ Der ethische Sinn ist ein Tadel: Trotz so vieler Gelegenheiten, Dharma und rechte Herrschaft von den höchsten Lehrern zu lernen, handelst du noch immer nicht mit Urteilskraft und Gerechtigkeit.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Repeated exposure to dharma-teaching increases responsibility: when a ruler has heard counsel from exalted sages and deities, failure to act justly is not ignorance but culpable neglect. Vidura uses this to press Dhṛtarāṣṭra toward ethical governance and restraint.
In Vidura’s admonition to Dhṛtarāṣṭra, he lists earlier occasions when Dhṛtarāṣṭra received instruction from eminent figures (Paraśurāma, Śiva, and the seer Asita) at sacred locations, implying that Dhṛtarāṣṭra cannot excuse present wrongdoing as lack of guidance.