Shloka 25
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
एतच्छुत्वा महान् नाद: सभ्यानामुदतिष्ठत । विकर्ण शंसमानानां सौबलं चापि निन्दतान्,यह सुनकर सभी सभासद विकर्णकी प्रशंसा और सुबलपुत्र शकुनिकी निन््दा करने लगे। उस समय वहाँ बड़ा कोलाहल मच गया
etac chrutvā mahān nādaḥ sabhyānām udatiṣṭhata | vikarṇaṁ śaṁsamānānāṁ saubalaṁ cāpi nindatām ||
Als man dies hörte, erhob sich unter den Versammelten ein großer Aufruhr. Sie priesen Vikarṇa und tadelten zugleich Saubala (Śakuni), den Sohn Subalas, sodass die Halle von lautem Getöse widerhallte.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When dharma-aligned speech is voiced in a public forum, it can awaken collective moral judgment: the assembly instinctively honors the righteous (Vikarṇa) and condemns the instigator of adharma (Śakuni/Saubala).
After hearing Vikarṇa’s words, the courtiers erupt into loud commotion—many praising Vikarṇa while simultaneously denouncing Saubala (Śakuni), indicating a surge of agreement with Vikarṇa’s ethical stance.