Shloka 13
सभा-पर्व, अध्याय 56: विदुरस्य द्यूत-निन्दा
Vidura’s Censure of Dicing and Warning to the Kurus
दुर्योधन उवाच द्यूते पुराणैर्व्यवहार: प्रणीत- स्तत्रात्ययो नास्ति न सम्प्रहार: । तद् रोचतां शकुनेर्वाक्यमद्य सभां क्षिप्र॑ं त्वमिहाज्ञापयस्व,दुर्योधन बोला--पिताजी! पुराने लोगोंने भी द्यूतक्रीड़ाका व्यवहार किया है। उसमें न तो दोष है और न युद्ध ही होता है। अतः आप शकुनि मामाकी बात मान लीजिये और शीघ्र ही यहाँ (द्यूतके लिये) सभामण्डप बन जानेकी आज्ञा दीजिये
duryodhana uvāca | dyūte purāṇair vyavahāraḥ praṇītaḥ, tatrātyayo nāsti na samprāhāraḥ | tad rocātāṃ śakuner vākyam adya, sabhāṃ kṣipraṃ tvam ihājñāpayasva ||
Duryodhana sprach: „Vater, das Würfelspiel ist ein alter Brauch, nach der Sitte der Ahnen eingeführt; darin liegt keine Übertretung, und es kommt nicht zum bewaffneten Kampf. Darum möge heute Shakunīs Rat gebilligt werden, und du sollst unverzüglich befehlen, hier eine Versammlungshalle herzurichten (für das Spiel).“
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how adharma can be rationalized through appeal to tradition: Duryodhana frames gambling as an ancient, socially accepted practice and downplays its harm, showing how ethical blindness and self-interest can misuse “custom” to legitimize wrongdoing.
In the Kuru court context, Duryodhana urges the king/elders to accept Shakuni’s proposal for a dice-game and to quickly arrange an assembly hall for it, presenting the game as harmless and non-violent—setting the stage for the infamous dice match.