Shloka 2
Sabhā-praveśa, Dāna, and the Courtly Convergence (सभा-प्रवेशः दानं च)
साज्येन पायसेनैव मधुना मिश्रितेन च । कूृसरेणाथ जीवन्त्या हविष्येण च सर्वश:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर राजा युधिष्ठिरने घी और मधु मिलायी हुई खीर, खिचड़ी, जीवन्तिकाके साग, सब प्रकारके हविष्य, भाँति-भाँतिके भक्ष्य तथा फल, ईख आदि नाना प्रकारके चोष्य और बहुत अधिक पेय (शर्बत) आदि सामग्रियों-द्वारा दस हजार ब्राह्मणोंको भोजन कराकर उस सभा-भवनमें प्रवेश किया
sājyena pāyasenaiva madhunā miśriteṇa ca | kūsareṇātha jīvantyā haviṣyeṇa ca sarvaśaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Janamejaya, danach trat König Yudhiṣṭhira, nachdem er zehntausend Brāhmaṇas mit pāyasa, mit Ghee und Honig vermischt, mit kṛsara, mit jīvantī-Grün und mit allerlei haviṣya, dazu mit vielerlei Speisen und Früchten, Zuckerrohr und anderem zum Kauen sowie reichlich Getränken gespeist hatte, in jene Versammlungshalle ein.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma includes honoring brāhmaṇas and guests through generous, ritually appropriate hospitality; public authority is grounded in self-restraint, giving, and respect for sacred/social norms.
Before entering the assembly-hall, Yudhiṣṭhira arranges a large-scale feeding of brāhmaṇas with various rich and ritually suitable foods and drinks, marking a formal, auspicious preparation for proceedings in the sabhā.