Shloka 69
Adhyāya 31: Rājasūya-samāgama — The Gathering of Kings and the Ordering of Hospitality
तिमिड्लिलं च स नृपं वशे कृत्वा महामति: । एकपादांश्व पुरुषान् केरलान् वनवासिन:,समूचे कोलगिरि, सुरभीपत्तन, ताग्रद्वीप, रामकपर्वत तथा तिमिंगिलनरेशको भी अपने वशमें करके परम बुद्धिमान् सहदेवने एक पैरके पुरुषों, केरलों, वनवासियों, संजयन्ती नगरी तथा पाखण्ड और करहाटक देशोंको दूतोंद्वारा संदेश देकर ही अपने अधीन कर लिया और उन सबसे कर वसूल किया
timiṅgilaṃ ca sa nṛpaṃ vaśe kṛtvā mahāmatiḥ | ekapādāṃś ca puruṣān keralān vanavāsinaḥ | samūce kolagiriṃ surabhīpaṭṭanaṃ tāgradvīpaṃ rāmakaparvataṃ tathā | sañjayantīṃ ca nagarīṃ pākhaṇḍaṃ ca karahāṭakaṃ ca dūtair eva sandiśya vaśam ānīya tebhyaś ca karaṃ jagrāha |
Sahadeva, von großer Klugheit, unterwarf zuerst den König namens Timiṅgila. Dann brachte er, nicht durch unmittelbare Schlacht, sondern durch Gesandte und Botschaften, verschiedene Völker und Länder—wie die einfüßigen Menschen, die Keralas, die Waldbewohner, die Stadt Sañjayantī sowie die Gebiete Pākhaṇḍa und Karahāṭaka—dazu, seine Oberherrschaft anzuerkennen, und er erhob von ihnen Tribut.
सहदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rajadharma in practice: a capable ruler extends authority through prudent diplomacy (envoys and messages) and establishes orderly revenue (tribute), implying that political control is ideally regularized and minimally violent.
During Sahadeva’s campaign connected with Yudhiṣṭhira’s imperial project, he subdues a king named Timiṅgila and brings multiple peoples and regions under control largely through envoys, then collects tribute from them.