Shloka 22
Rājasūya-sambhāra: Prosperity under Rājadharma and the Initiation of Yudhiṣṭhira’s Sacrifice
ततः पुण्ड्राधिपं वीरं॑ वासुदेव॑ं महाबलम् | कौशिकीकच्छनिलयं राजानं च महौजसम्,महाराज! तत्पश्चात् भीमसेन पुण्ड्रकदेशके अधिपति महाबली वीर राजा वासुदेवके साथ, जो कोसी नदीके कछारमें रहनेवाले तथा महान् तेजस्वी थे, जा भिड़े। वे दोनों ही बलवान् एवं दुःसह पराक्रमवाले वीर थे। भीमने विपक्षी वासुदेव (पौण्ड्रक)-को युद्धमें हराकर वंगदेशके राजापर आक्रमण किया
tataḥ pauṇḍrādhipaṃ vīraṃ vāsudevaṃ mahābalam | kauśikīkacchanilayaṃ rājānaṃ ca mahaujasam ||
Vaiśampāyana sprach: Daraufhin lieferte sich Bhīmasena eine Schlacht mit Vāsudeva, dem überaus mächtigen Helden, der das Land Puṇḍra beherrschte und in den sumpfigen Niederungen am Kauśikī (Kosi) wohnte. Beide waren stark und in ihrer Tapferkeit schwer zu bestehen. Bhīma besiegte den gegnerischen Vāsudeva im Kampf und rückte dann vor, um den König von Vaṅga anzugreifen—eine Begebenheit, die den unerbittlichen, pflichtgetriebenen Schwung des Feldzuges hervorhebt, in dem königliche Kriegstüchtigkeit und die Ethik des kṣatriya-Krieges in der unmittelbaren Konfrontation erprobt werden.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: rulers and warriors are measured by courage, endurance, and adherence to the martial code in direct combat, while the campaign’s onward drive reflects the political-ethical logic of conquest in epic society.
Bhīmasena meets and fights Vāsudeva, the powerful ruler of Puṇḍra who lives near the Kauśikī (Kosi) river’s marshlands. Bhīma defeats him and then proceeds to attack the king of Vaṅga as the campaign continues.