Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
मयो5पि स महाभाग: सर्वरत्नविभूषिताम् । विधिवत् कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै,इधर महाभाग मयने भी धर्मपुत्र युधिष्ठिरके लिये विधिपूर्वक सम्पूर्ण रत्नोंसे विभूषित सभामण्डप बनानेकी मन-ही-मन कल्पना की
mayo 'pi sa mahābhāgaḥ sarvaratnavibhūṣitām | vidhivat kalpayāmāsa sabhāṃ dharmasutāya vai ||
Vaiśampāyana sprach: Auch der ruhmreiche Maya entwarf und begann, in gebührender Weise, für Dharmas Sohn eine königliche Versammlungshalle herzurichten, geschmückt mit jeder Art von Edelsteinen. Der Vers hebt kundigen Dienst hervor, der in Ehrfurcht vor rechtmäßiger Königsherrschaft und Dharma dargebracht wird: Handwerk wird zu geordneter, gesetzmäßiger Unterstützung, nicht zu bloßer Schaustellung.
वैशम्पायन उवाच
Prosperity and grandeur are portrayed as ethically grounded when established vidhivat—through proper order, lawful procedure, and service to dharma-centered rulership—rather than through vanity or disorder.
Vaiśaṃpāyana narrates that Maya, famed for extraordinary craftsmanship, undertakes the design and preparation of a jewel-adorned royal assembly hall for Yudhiṣṭhira, the son of Dharma.