Shloka 22
मागधगिरिव्रजप्रवेशः — Entry into Girivraja and Jarāsandha’s Protocol Inquiry
निहते वासुदेवेन तदा कंसे महीपतौ । जातो वै वैरनिर्बन्ध: कृष्णेन सह तस्य वै,वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णके द्वारा अपने जामाता राजा कंसके मारे जानेपर श्रीकृष्णके साथ उसका वैर बहुत बढ़ गया
nihate vāsudevena tadā kaṃse mahīpatau | jāto vai vairanirbandhaḥ kṛṣṇena saha tasya vai ||
Vaiśampāyana sprach: Als König Kaṃsa, der Herrscher des Landes, von Kṛṣṇa, dem Sohn Vāsudevas, erschlagen worden war, erhob sich in ihm eine feste, bindende Feindschaft gegen Kṛṣṇa. Die Begebenheit zeigt, wie der Tod eines nahen Verwandten die Feindseligkeit verhärten kann, bis sie zum gelobten Rachewillen wird, und so den moralischen Boden für weitere Konflikte bereitet, die eher aus Groll als aus Einsicht genährt sind.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief and attachment can crystallize into entrenched hostility (vaira-nirbandha), warning that revenge-driven fixation becomes a powerful ethical and narrative force that perpetuates conflict.
After Kaṃsa is killed by Kṛṣṇa (Vāsudeva’s son), a person connected to Kaṃsa develops a firm, binding enmity toward Kṛṣṇa, indicating the escalation of hostilities that will influence subsequent events.