Shloka 3
वज्नेण निहतो वृत्र: संयुगे भूरितेजसा । त्वया तु निहतः कर्णो धनुषा निशितै: शरै:,“वृत्रासुर युद्धमें महातेजस्वी वज्रके द्वारा मारा गया था; परंतु तुमने कर्णको धनुष एवं पैने बाणोंसे ही मार डाला है
vajreṇa nihato vṛtraḥ saṃyuge bhūritejasā | tvayā tu nihataḥ karṇo dhanuṣā niśitaiḥ śaraiḥ ||
Sañjaya sprach: Im Kampf wurde Vṛtra vom Vajra des überaus strahlenden (Indra) erschlagen. Du aber, o Dhanañjaya, hast Karṇa mit dem Bogen getötet, durch scharfe Pfeile. Diese Aussage hebt eine außergewöhnliche Kriegskunst hervor: Ein Feind, der einst nur durch eine göttliche Waffe fiel, wird hier der Niederlage Karṇas gegenübergestellt, die durch menschliches Können und unbeirrbare Anstrengung errungen wurde—und so das moralische Gewicht und die tragische Größe des Krieges noch steigert.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the magnitude of Karṇa’s fall by comparing it to the mythic slaying of Vṛtra by Indra’s vajra. Ethically, it frames the event as a moment of grave consequence in the war: human agency and skill can achieve what is otherwise attributed to divine weaponry, thereby intensifying responsibility, fame, and the tragic cost of victory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra, contrasting two slayings: Vṛtra was killed in battle by Indra’s thunderbolt, whereas Karṇa has been killed by the addressee (contextually Arjuna) using a bow and sharp arrows. The comparison serves to magnify the deed and the stature of the fallen warrior.