Shloka 11
नैतादृशं भारत युद्धमासीद् यथा तु कर्णार्जुनयोर्ब भूव । ग्रसस््तौ हि कर्णेन समेत्य कृष्णा- वन्ये च सर्वे तव शत्रवो ये,“भारत! आज कर्ण और अर्जुनमें जैसा युद्ध हुआ है, वैसा पहले कभी नहीं हुआ था। कर्णने धावा करके श्रीकृष्ण, अर्जुन तथा तुम्हारे अन्य सब शत्रुओंको भी प्रायः प्राणोंके संकटमें डाल दिया था; परंतु कोई फल नहीं निकला
naitādṛśaṃ bhārata yuddham āsīd yathā tu karṇārjunayor babhūva | grasastau hi karṇena sametya kṛṣṇā anye ca sarve tava śatravo ye ||
Sañjaya sprach: «O Bhārata, niemals zuvor gab es einen Kampf wie den, der sich heute zwischen Karṇa und Arjuna ereignete. Karṇa stürmte heran und hätte Kṛṣṇa und Arjuna—und mit ihnen alle deine übrigen dort anwesenden Feinde—beinahe gepackt und an den Rand des Todes gebracht; doch ein entscheidender Ausgang blieb aus.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the terrifying intensity of heroic combat and the limits of mere martial prowess: even when a warrior seems to bring opponents to the edge of death, the final outcome depends on larger forces—strategy, destiny, and the moral-epic order that governs the war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the duel between Karṇa and Arjuna was unprecedented in ferocity. Karṇa’s assault nearly overwhelmed Kṛṣṇa and Arjuna (and by extension the Pāṇḍava side present), placing them in extreme danger, yet it did not yield a decisive victory.