Shloka 2
संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर भागे हुए कौरव, जिनकी सेना तितर-बितर हो गयी थी, धनुषसे छोड़ा हुआ बाण जहाँतक पहुँचता है, उतनी दूरीपर जाकर खड़े हो गये। वहींसे उन्होंने देखा कि अर्जुनका बड़े वेगसे बढ़ता हुआ अस्त्र चारों ओर बिजलीके समान चमक रहा है ।। तदर्जुनास्त्रं ग्रसति सम कर्णो वियद्गतं घोरतरै: शरैस्तत् । क्रुद्धेन पार्थेन भुशाभिसूष्टं वधाय कर्णस्य महाविमर्दे
sañjaya uvāca—rājan! tadanantaraṃ bhāgāḥ kṛtāḥ kauravāḥ, yeṣāṃ senā titar-bitarābhavat, dhanuṣā chinnaḥ śaraḥ yāvat prāpnoti tāvat dūre gatvā tiṣṭhanti sma. tataḥ paśyanti sma yat pārthasya astram ativegena vardhamānaṃ sarvataḥ vidyut-sadṛśaṃ dīpyate. tad arjunāstraṃ grasati sama karṇo viyad-gataṃ ghorataraiḥ śaraiḥ tat; kruddhena pārthena bhṛśābhiṣūṣṭaṃ vadhāya karṇasya mahāvimarde.
Sañjaya sprach: O König, danach zogen sich die geschlagenen, zerstreuten Kauravas zurück und hielten in der Entfernung an, die ein aus dem Bogen geschossener Pfeil erreicht. Von dort sahen sie Arjunas Waffe mit ungeheurer Geschwindigkeit voranstürmen, ringsum wie ein Blitz aufleuchtend. Da verschlang und vereitelte Karṇa, ihm ebenbürtig, dieses durch den Himmel fahrende Geschoss Arjunas mit noch schrecklicheren Pfeilen — ein Ansturm, den der erzürnte Sohn der Pṛthā im großen Gemetzel erbittert vorantrieb, entschlossen, Karṇa zu töten.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos: steadfastness under crisis and the disciplined use of power. Even amid rage and lethal intent, the narrative frames combat as a test of mastery and resolve, where prowess must be met with equal counteraction, and fear-driven scattering contrasts with the focused duty of the principal warriors.
After the Kaurava troops break and retreat to a bowshot’s distance, they witness Arjuna’s rapidly advancing, lightning-like missile. Karna responds by neutralizing ("swallowing up") Arjuna’s airborne weapon with a barrage of even more formidable arrows, as Arjuna—furious in the great melee—presses the attack with the aim of killing Karna.