Shloka 60
दूसरेकी बायीं भुजा क्षुरोंद्वारा कवचके साथ कटकर भूमिपर गिर गयी। इस प्रकार किरीटधारी अर्जुनने शत्रुपक्षके सभी मुख्य-मुख्य योद्धाओंका संहार कर डाला ।। शरै: शरीरान्तकरै: सुघोरै- दौर्योधनं सैन्यमशेषमेव । वैकर्तनेनापि तथा55जिमध्ये सहस््रशो बाणगणा विसृष्टा:,उन्होंने शरीरका अन्त कर देनेवाले घोर बाणोंद्वारा दुर्योधनकी सारी सेनाका विध्वंस कर दिया। इसी प्रकार वैकर्तन कर्णने भी समरांगणमें सहस्रों बाणसमूहोंकी वर्षा की
tasya vāma-bāhur dvitīyasya kṣurāntena kavacena saha chinnaḥ pṛthivyāṃ nipapāta | evaṃ kirīṭī arjunaḥ śatru-pakṣasya sarvān pradhāna-pradhānān yodhān saṃjaghāna || śaraiḥ śarīrānta-karaiḥ su-ghorair dauryodhanaṃ sainyam aśeṣam eva | vaikartanenāpi tathā yuddha-madhye sahasraśo bāṇa-gaṇā visṛṣṭāḥ ||
Sañjaya sprach: Mit einem rasiermesserscharfen Pfeil wurde einem Krieger der linke Arm samt Panzer abgetrennt und fiel zur Erde. So erschlug Arjuna, der Diademträger, alle bedeutenden Helden des feindlichen Heeres. Mit überaus schrecklichen Pfeilen, die dem Leib das Ende bringen, zerschmetterte er Duryodhanas ganzes Heer, ohne etwas übrigzulassen; und ebenso ließ Karṇa, Vaikartana, mitten im Kampf Pfeilsalven zu Tausenden niedergehen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how, once dharma has collapsed into total war, even the greatest heroes—Arjuna and Karṇa—advance the conflict through unmatched martial prowess. It highlights the ethical tragedy of escalation: skill and duty operate within a battlefield where restraint is scarce and the cost is widespread destruction.
Sañjaya reports a vivid moment of carnage: a warrior’s left arm is cut off with armor and falls to the ground; Arjuna then slays leading enemy champions and devastates Duryodhana’s forces with deadly arrows. In parallel, Karṇa also showers the battlefield with thousands of arrows, matching the intensity of the fight.