Shloka 5
स संनिपातस्तु तयोर्महान भूत् सुरेशवैरोचनयोर्यथा पुरा । शरैविंनुन्नाड्शनियन्तृवाहयो: सुदुःसहो<न्यै: कठुशोणितोदक:,उन दोनोंका वह संग्राम वैसा ही महान् था, जैसा कि पूर्वकालमें इन्द्र और बलिका युद्ध हुआ था। बाणोंके आघातसे उन दोनोंके शरीर, सारथि और घोड़े क्षत-विक्षत हो गये थे और वहाँ कटु रक्तरूपी जलका प्रवाह बह रहा था। वह युद्ध दूसरोंके लिये अत्यन्त दुःसह था
sa sannipātas tu tayor mahān bhūt sureśa-vairocanayor yathā purā | śarair vinunnāḍaśa-niyantrivāhayor suduḥsaho 'nyaiḥ kaṭu-śoṇitodakaḥ ||
Sañjaya sprach: Der Zusammenstoß der beiden wurde gewaltig, wie einst der uralte Kampf Indras, des Herrn der Götter, mit Bali, dem Sohn Virocanas. Von Pfeilsalven getroffen und zerfetzt, wurden ihre Leiber — ebenso wie Wagenlenker und Pferde — verstümmelt, und dort floss ein herber Strom von Blut wie Wasser. Dieser Kampf war für alle anderen unerträglich, ja selbst anzusehen kaum zu ertragen.
संजय उवाच