Shloka 75
'साक्षात् जगदीश्वर भगवान् विष्णुने जिनका सारथ्य किया है, जो मनस्वी, बलवान, शूरवीर, अस्त्र-शस्त्रोंके ज्ञाता और तपस्याके धनी हैं, उनकी विजय क्यों न होगी? ।। बिभर्ति च महातेजा भरनुर्वेदमशेषत: । पार्थ: सर्वगुणोपेतो देवकार्यमिदं यतः,'सर्वगुणसम्पन्न महातेजस्वी कुन्तीकुमार अर्जुन सम्पूर्ण धनुर्वेदको धारण करते हैं; अतः उनकी विजय होगी ही; क्योंकि यह देवताओंका ही कार्य है
sākṣāt jagadīśvaraḥ bhagavān viṣṇuḥ yasyāḥ sārathyaṃ kṛtavān, yaḥ manasvī balavān śūravīraḥ astrāśastra-jñaḥ tapasāṃ dhanaḥ—tasya jayaḥ kathaṃ na bhavet? bibharti ca mahātejā dhanuḥ-vedam aśeṣataḥ; pārthaḥ sarva-guṇopetaḥ, deva-kāryam idaṃ yataḥ.
Sañjaya sprach: «Wenn der Herr des Weltalls selbst—Bhagavān Viṣṇu—ihm als Wagenlenker dient, wie sollte der Sieg nicht ihm gehören? Denn jener Held ist entschlossen, stark und furchtlos, kundig in jeder Waffe und Disziplin und reich an Askese. Zudem trägt Pārtha, der strahlende Sohn der Kuntī, die ganze Wissenschaft des Bogens in sich und ist mit allen Vorzügen ausgestattet; darum ist sein Triumph gewiss, denn dieses Unternehmen ist in Wahrheit das Werk der Götter.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Victory is portrayed as inevitable when righteous effort is aligned with divine guidance: Arjuna’s skill and austerity are decisive, but Kṛṣṇa/Viṣṇu’s charioteership signifies that the war’s outcome serves a larger dharmic, even divine, purpose.
Sañjaya, reporting to Dhṛtarāṣṭra, asserts that Arjuna cannot be defeated because the Supreme Lord is his charioteer and because Arjuna possesses complete mastery of archery and exemplary virtues; thus the Pandava success is framed as a god-ordained mission.