व्यश्रूयन्त मिथो भिन्ना: सर्वलोकास्तु मारिष | देवदानवगन्धर्वा: पिशाचोरगराक्षसा:
vyaśrūyanta mitho bhinnāḥ sarvalokās tu māriṣa | devadānavagandharvāḥ piśācoragarākṣasāḥ ||
Sañjaya sagte: „O Ehrwürdiger, aus allen Sphären erhob sich ein Tumult geteilter, widerstreitender Rufe. Devas, Dānavas, Gandharvas, Piśācas, Nāgas und Rākṣasas schienen zugleich zu erklingen—ein unheilvoller Chor, der die moralische und kosmische Erschütterung widerspiegelte, die der Krieg entfesselt hatte.“
संजय उवाच
The verse underscores that adharma-driven war is not merely a human event; it reverberates across the moral and cosmic order. The ‘discordant’ sounds from many realms suggest a universe unsettled when righteous balance is violated.
Sañjaya reports to the king that a great, mixed uproar was heard—voices/cries as if from all classes of beings (gods, demons, celestial musicians, ghouls, serpents, and rākṣasas). It functions as an ominous atmospheric sign accompanying the battlefield events.