Shloka 38
संक्रान्तभोग इव लेलिहानो महोरग: क्रोधविषं सिसक्षु: । निवृत्य पाड्चालजमभ्यविध्य- त्त्रिभि: शरै: सारथिमस्य षड्भि:,तब जिसका शरीर पैरोंसे कुचल गया हो, अतएव जो क्रोधजनित विषका वमन करना चाहता हो, उस जीभ लपलपानेवाले महान् सर्पके समान चित्रसेनने पुन: लौटकर उस पांचालराजकुमारको तीन और उसके सारथिको छ: बाण मारे
saṅkrāntabhoga iva lelihāno mahoragaḥ krodhaviṣaṃ sisakṣuḥ | nivṛtya pāñcālajam abhyavidhyat tribhiḥ śaraiḥ sārathim asya ṣaḍbhiḥ ||
Sañjaya sprach: Wie eine große Schlange, die ihre Zunge leckt, als wäre sie mit Füßen getreten worden und wolle nun das Gift des Zorns ausstoßen, kehrte Citraseṇa um und traf den Pāñcāla-Prinzen mit drei Pfeilen und dessen Wagenlenker mit sechs.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses the serpent simile to show how anger functions like poison: once stirred, it seeks an outlet and can lead to renewed harm. Ethically, it cautions that wrath intensifies conflict and pushes one toward disproportionate retaliation.
In the Karṇa Parva battle narration, Citraseṇa turns back and shoots the Pāñcāla prince with three arrows and then targets the prince’s charioteer with six, described through a vivid image of a provoked serpent lolling its tongue.