Shloka 21
प्रभो! आर्य! जो तुम्हारे-जैसा वीर न हो, ऐसा कौन पुरुष द्रोणाचार्य, भीष्म, भगदत्त, अवन्तीके राजकुमार विन्द और अनुविन्द, काम्बोजराज सुदक्षिण, महापराक्रमी श्रुतायु तथा अच्युतायुका सामना करके सकुशल रह सकता था ।।
sañjaya uvāca |
prabho ārya yo tvādṛśo vīro na bhavet sa kaḥ pumān droṇācārya-bhīṣma-bhagadatta-avantīka-rājakumāra-vinda-anuvindān kāmboja-rāja-sudakṣiṇaṃ mahāparākramaṃ śrutāyuṃ tathācyutāyuṃ ca samāgamya sakuśalaṃ tiṣṭhet ||
tava hy astrāṇi divyāni lāghavaṃ balam eva ca |
asammohaś ca yuddheṣu vijñānasya ca santatiḥ |
prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā ||
Sañjaya sprach: „O Herr, o Edler! Welcher Mann, der nicht ein Held wie du ist, könnte Droṇācārya, Bhīṣma, Bhagadatta, die Fürsten von Avanti Vinda und Anuvinda, den Kāmboja-König Sudakṣiṇa, den hochgewaltigen Śrutāyu und Acyutāyu herausfordern und unversehrt bleiben? Du besitzt göttliche Waffen, Schnelligkeit und Kraft; im Kampf gerätst du nicht in Verwirrung, und deine Meisterschaft der Kriegskunst ist ununterbrochen. Darum, o Govinda, brich sogleich auf, entschlossen, den ‚Sohn des Wagenlenkers‘ (Karna) zu töten.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical ideal of steadiness and competence in righteous warfare: a true warrior is marked not only by strength and divine weaponry but by clarity of mind (asammoha) and disciplined knowledge (vijñāna). It frames decisive action as a duty when confronting formidable adversaries.
Sañjaya praises the addressed hero’s exceptional capacity to face the greatest Kaurava champions and urges Govinda (Kṛṣṇa) to depart immediately with the intent of bringing about the death of the sūtaputra, i.e., Karṇa, emphasizing readiness, speed, and battle mastery.