Shloka 39
पृथ्वीपते! आज मैं कर्णको मारे बिना समरांगणसे नहीं लौटूँगा। इस सत्यके द्वारा मैं आपके दोनों चरण छूता हूँ ।। संजय उवाच इति ब्रुवाणं सुमना: किरीटिनं युधिष्ठिर: प्राह वचो बृहत्तरम् । यशो$क्षयं जीवितमीप्सितं ते जयं सदा वीर्यमरिक्षयं तदा,संजय कहते हैं--राजन्! ऐसी बातें कहनेवाले किरीटधारी अर्जुनसे युधिष्ठिरने प्रसन्नचित्त होकर यह महत्त्वपूर्ण बात कही--*वीर! तुम्हें अक्षय यश, पूर्ण आयु, मनोवांछित कामना, विजय तथा शत्रुनाशक पराक्रम--ये सदा प्राप्त होते रहें
sañjaya uvāca | iti bruvāṇaṃ sumanāḥ kirīṭinaṃ yudhiṣṭhiraḥ prāha vaco bṛhattaram | yaśo'kṣayaṃ jīvitam īpsitaṃ te jayaṃ sadā vīryam ari-kṣayaṃ tathā ||
Sañjaya sprach: Als der diademgeschmückte Arjuna so geredet hatte, wandte sich Yudhiṣṭhira, von Freude erfüllt, mit gewichtigen Worten an ihn: „O Held! Unvergänglicher Ruhm sei dein; dein Leben sei voll und vollkommen; deine liebsten Ziele mögen sich erfüllen; der Sieg begleite dich stets; und unversiegbarer, feindvernichtender Mut wohne dir inne.“
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a violent context, resolve is ethically framed through dharma: Arjuna’s determination is affirmed by Yudhishthira’s blessing, emphasizing righteous intention, steadfast courage, and the pursuit of victory without abandoning moral responsibility.
After Arjuna declares his firm intent not to return from the battlefield without slaying Karna, Yudhishthira responds with a solemn benediction—wishing him imperishable fame, long life, fulfilled aims, constant victory, and enemy-destroying valor.