Shloka 57
कृताञ्जलिस्ततो वाक्यमुवाचानन्तरं वच: । भगवान् श्रीकृष्णका यह वचन सुनकर धर्मराज युधिष्ठिरने अपने चरणोंमें पड़े हुए हृषीकेशको वेगपूर्वक उठाकर फिर दोनों हाथ जोड़कर यह बात कही-- ।। एवमेव यथा<<त्थ त्वमस्येषो5तिक्रमो मम,“गोविन्द! आप जैसा कहते हैं, वह ठीक है। वास्तवमें मुझसे यह नियमका उल्लंघन हो गया है। माधव! आपने अनुनयद्वारा मुझे संतुष्ट कर दिया और संकटके समुद्रमें डूबनेसे बचा लिया। अच्युत! आज आपके द्वारा हमलोग घोर विपत्तिसे बच गये
sañjaya uvāca | kṛtāñjalistato vākyamuvācānantaraṃ vacaḥ | bhagavān śrīkṛṣṇa-kathitaṃ vacanaṃ śrutvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ pādayoḥ patitaṃ hṛṣīkeśaṃ vegapūrvakam utthāpya punaḥ karābhyāṃ añjaliṃ kṛtvā idam uvāca— evam eva yathāttha tvaṃ, asyeṣo ’tikramo mama | govinda, yathā vadasi tathā satyam; vastutaḥ mayā niyamasya ullanghanaṃ kṛtam | mādhava, tvayā anunayena ahaṃ saṃtoṣitaḥ, saṅkaṭa-samudre nimajjanāt ca rakṣitaḥ | acyuta, adya tvayā vayaṃ ghora-vipatteḥ paritrātāḥ ||
Sañjaya sprach: Daraufhin redete Yudhiṣṭhira mit gefalteten Händen weiter. Als er die Worte des erhabenen Śrī Kṛṣṇa vernommen hatte, hob König Yudhiṣṭhira Hṛṣīkeśa, der zu seinen Füßen gefallen war, rasch empor; dann legte er erneut die Hände zusammen und sprach: „So ist es, wie du gesagt hast. Govinda, was du aussprichst, ist wahr — in der Tat habe ich die Regel übertreten. Mādhava, durch dein sanftes Zureden hast du mich besänftigt und davor bewahrt, in einem Meer der Bedrängnis zu versinken. Achyuta, heute sind wir durch dich aus einem furchtbaren Unheil gerettet worden.“
संजय उवाच