Shloka 56
“आज पृथ्वी पापी राधापुत्र कर्णके रक्तका पान करेगी। मैं आपसे सच्ची प्रतिज्ञा करके कहता हूँ, समझ लीजिये कि अब सूतपुत्र कर्ण मार दिया गया। आप जिसका वध चाहते हैं, उसका जीवन समाप्त हो गया” ।। इति कृष्णवच: श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिर: । ससम्भ्रमं हृषीकेशमुत्थाप्य प्रणतं तदा
sañjaya uvāca | ājā pṛthvī pāpī rādhāputra-karṇake raktakā pāna karegī | ahaṃ āpase saccī pratijñā karke kahatā hūṃ, samajha lījiye ki aba sūtaputra karṇa māra diyā gayā | āpa jisakā vadha cāhate haiṃ, usakā jīvana samāpta ho gayā || iti kṛṣṇa-vacaḥ śrutvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ | sa-sambhramaṃ hṛṣīkeśam utthāpya praṇataṃ tadā ||
Sañjaya sprach: „Heute wird die Erde das Blut des sündigen Karṇa, des Sohnes Rādhās, trinken. Mit wahrhaftigem Gelübde sage ich dir: Begreife, dass Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers, nun erschlagen ist. Der, dessen Tod du begehrst — sein Leben ist zu Ende.“ Als Dharmarāja Yudhiṣṭhira diese von Kṛṣṇa gesprochenen Worte hörte, geriet er plötzlich in Erregung, hob Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa), der sich verneigte, rasch empor und erwies ihm daraufhin ehrerbietig Reverenz.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the moral weight of war: even a long-sought victory is framed through blood, sin, and consequence. It also shows the ethical tension in righteous warfare—Yudhiṣṭhira’s reverence toward Kṛṣṇa amid turmoil suggests that dharma requires humility and guidance even at the moment of triumph.
Sañjaya reports to the blind king that Karṇa has been killed, using vivid imagery of the earth drinking blood. After hearing Kṛṣṇa’s words confirming this outcome, Yudhiṣṭhira reacts with sudden emotion and respectfully raises and honors Kṛṣṇa (Hṛṣīkeśa), marking a pivotal turn in the battle’s momentum.