Shloka 60
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ततः स प्रद्रुतं संख्ये रथं दृष्टवा महारथः । अन्वधावत् किरन् बाणै: कड्कपत्रैरजिद्वागैः,फिर महारथी कर्ण युधिष्ठिरके सारथिरहित रथको रणभूमिमें इधर-उधर घूमते देख कंकपत्रयुक्त सीधे जानेवाले बाणोंकी वर्षा करता हुआ उनके पीछे-पीछे दौड़ने लगा
tataḥ sa pradrutaṃ saṅkhye rathaṃ dṛṣṭvā mahārathaḥ | anvadhāvat kiran bāṇaiḥ kaṅkapatrair ajidvagaiḥ ||
Sañjaya sprach: Dann sah der große Streitwagenkämpfer den Wagen, der über das Schlachtfeld hastig hin und her jagte, und setzte ihm dicht nach, indem er ihn mit Pfeilen überschüttete—geradfliegend, scharf, und mit Reiherfedern befiedert. Die Verfolgung betont den unerbittlichen Druck des Krieges: Ein Augenblick der Verwundbarkeit (ein Wagen ohne Lenker) wird sofort von einem mächtigen Kämpfer ausgenutzt und zeigt, dass kriegerischer Erfolg oft auf schneller Wahrnehmung und kompromissloser Angriffslust beruht, nicht auf Erbarmen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a hard truth of dharma in war: on the battlefield, alertness and decisive action dominate; when an opponent becomes exposed (a chariot rushing about without proper control), a powerful warrior immediately presses the advantage. It reflects the uncompromising nature of kṣatriya conduct in active combat rather than ideals of gentleness.
Sañjaya describes a great warrior noticing a chariot rushing about in the fight and chasing it, all the while raining down straight-flying, sharp arrows feathered with heron-plumes. In the surrounding Karṇa-parvan context, this is understood as Karṇa pursuing Yudhiṣṭhira’s chariot when it is in a vulnerable state.