Shloka 8
Karṇa-vadha-pratyaya: Yudhiṣṭhira’s Verification of Karṇa’s Fall (कर्णवध-प्रत्ययः)
क्रुद्धोर्जुनो अभिदुद्राव व्याक्षिपन् गाण्डिवं धनु: । इस प्रकार सेनाओंकी व्यूह-रचना हो जानेपर रणभूमिमें संशप्तकोंकी ओर देखकर क्रोधमें भरे हुए अर्जुनने गाण्डीव धनुषकी टंकार करते हुए उनपर आक्रमण किया ।। ७६ || अथ संशप्तका: पार्थमभ्यधावन् वधैषिण:
sañjaya uvāca
kruddho 'rjuno 'bhidudrāva vyākṣipan gāṇḍīvaṃ dhanuḥ |
atha saṃśaptakāḥ pārtham abhyadhāvan vadhaiṣiṇaḥ ||
Sañjaya sprach: Von Zorn entbrannt stürmte Arjuna vor, den Bogen Gāṇḍīva schwingend. Als die Heere ihre Schlachtordnung auf dem Feld vollendet hatten, blickte er auf die Saṃśaptakas und, von Wut erfüllt, ließ er die Sehne des Gāṇḍīva dröhnen und griff sie an. Da stürmten die Saṃśaptakas—auf Tod und Verderben aus—geradewegs auf Pārtha zu.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and vowed enmity can propel combatants into decisive action, intensifying the ethical stakes of warfare. It implicitly contrasts disciplined duty with passion-driven aggression, reminding readers that in dharma-yuddha the inner state (krodha vs. restraint) shapes the moral weight of action.
After the battle formations are arranged, Arjuna—angered—charges forward while wielding his bow Gāṇḍīva. In response, the Saṃśaptakas, a group bound by a fierce vow and seeking Arjuna’s death, rush to engage him directly.