Shloka 35
Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
एवं विद्वगञ्जोषमास्स्व शृणु चात्रोत्तरं वच: । वासांस्युत्सृज्य नृत्यन्ति स्त्रियो या मद्यमोहिता:,विद्वान् राजा शल्य! ऐसा समझकर तुम चुपचाप बैठे रहो और इसके बाद जो बात मैं कह रहा हूँ, उसे भी सुन लो। जो स्त्रियाँ मद्यसे मोहित हो कपड़े उतारकर नाचती हैं, मैथुनमें संयम एवं मर्यादाको छोड़कर प्रवृत्त होती हैं और अपनी इच्छाके अनुसार जिस किसी पुरुषका वरण कर लेती हैं, उनका पुत्र मद्रनिवासी नराधम दूसरोंको धर्मका उपदेश कैसे कर सकता है?
evaṁ vidvag añjoṣam āsva śṛṇu cātrottaraṁ vacaḥ | vāsāṁsy utsṛjya nṛtyanti striyo yā madya-mohitāḥ ||
Karna sprach: „O Śalya, du gelehrter König, erkenne dies, sitze schweigend in Selbstbeherrschung und höre auch, was ich als Nächstes sage. Frauen, die vom Wein betört ihre Gewänder abwerfen und tanzen—die Scham und Zügelung im geschlechtlichen Umgang fahren lassen und Männer nach eigenem Belieben wählen—wie könnte der Sohn solcher Frauen, ein niederer Mann aus dem Land der Madras, es wagen, andere über Dharma zu belehren?“
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse frames a polemical claim about moral authority: Karna argues that one who is (in his view) born from or associated with immodest, intoxicated behavior lacks the standing to preach dharma. It illustrates how ethical discourse in the epic is often entangled with honor, lineage, and rhetorical attack rather than calm moral reasoning.
In Karṇa Parva, Karna addresses Śalya, who serves as his charioteer and repeatedly provokes him with cutting remarks. Here Karna retaliates by ordering Śalya to be silent and by insulting the Madra people and Śalya’s background, questioning Śalya’s right to speak on dharma.