Shloka 69
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
'भगवन्! आपने पहले हमलोगोंसे कहा था कि “मैं तुमलोगोंका हित करूँगा।” अतः उसे पूर्ण कीजिये ।। स देव युक्तो रथसत्तमो नो दुराधरो द्रावण: शात्रवाणाम् | पिनाकपाणिर्विहितो<त्र योद्धा विभीषयन् दानवानुद्यतोडसौ,“देव! हमारा तैयार किया हुआ वह श्रेष्ठ रथ शत्रुओंको मार भगानेवाला और दुर्थर्ष है। पिनाकपाणि भगवान् शंकरको उसपर योद्धा बनाकर बैठा दिया गया है और वे दानवोंको भयभीत करते हुए युद्धके लिये उद्यत हैं
bhagavan! āpane pūrvaṁ hamalogoṁse kahā thā ki “maiṁ tumalogoṁkā hita karūṁgā.” ataḥ use pūrṇa kījiye. sa deva-yukto ratha-sattamo no durādharo drāvaṇaḥ śātravāṇām | pināka-pāṇir vihito ’tra yoddhā vibhīṣayan dānavān udyato ’sau ||
Duryodhana fleht: „O Ehrwürdiger! Einst sagtest du zu uns: ‚Ich werde zu eurem Wohl handeln.‘ So erfülle nun dieses Gelübde. Unser bester Wagen—von göttlicher Kraft durchdrungen—steht da, unwiderstehlich, ein Vertreiber und Zerschmetterer unserer Feinde. Hier ist Śaṅkara, der den Pināka trägt, als Kämpfer auf ihn gesetzt; kampfbereit schreckt er die Dānavas in Furcht.“
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how appeals to promised ‘welfare’ and divine backing can be used to justify violent aims; ethically, it invites reflection on whether power and supernatural sanction can substitute for dharmic accountability.
Duryodhana urges a revered figure to fulfill an earlier promise of help, then points to a supreme, divinely empowered chariot with Śiva (Pināka-bearing Śaṅkara) installed as its warrior, ready to terrify foes and drive them away.