Shloka 11
कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
यत्रा भ्यगच्छन् समरे पञ्चाला: कौरवै: सह,उस युद्धमें समस्त पांचाल कौरवोंके साथ भिड़ गये। पैदल पैदलोंके, हाथी हाथियोंके, रथी रथियोंके और घुड़सवार घुड़सवारोंके साथ युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | yatrābhyagacchan samare pañcālāḥ kauravaiḥ saha | padātayaḥ padātibhiḥ hastinaḥ hastibhiḥ rathinaḥ rathibhiḥ aśvārohā aśvārohābhiḥ yoddhum ārabdhāḥ |
Sañjaya sprach: Dort, in jener Schlacht, rückten die Pañcālas heran und lieferten sich den Kauravas. Fußvolk kämpfte gegen Fußvolk, Elefanten gegen Elefanten, Wagenkämpfer prallten auf Wagenkämpfer, und Reiter stritten gegen Reiter — jede Waffengattung traf auf ihr Gegenstück, während sich der Krieg zu einem unmittelbaren, geordneten Kampf verdichtete.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, role-aligned combat: each military arm meets its counterpart. Ethically, it reflects the kṣatriya ideal of ordered engagement rather than indiscriminate violence, emphasizing structure and responsibility even amid chaos.
Sañjaya reports that the Pañcāla forces advance and collide with the Kauravas, and the fighting becomes direct: infantry against infantry, elephants against elephants, chariots against chariots, and cavalry against cavalry.